Wczoraj późnym wieczorem niespodziewanie wpadła na moment krawcowa, musiała po nocy - przepraszam sąsiadko - uśmiecha się zawstydzona - mój chłop się uparł , powiada - idź teraz podziękować, bo jutro znowu ją licho gdzie poniesie... Krawcowa raptownie zakryła wolną ręką usta. W drugiej ściskała sznurkowe uszy nowiuteńkiej, kolorowej torebki na prezent - to dla sąsiadki, za kurzajki, co po soku z  jaskółczego  ziela mojemu chłopu  zniknęły bez śladu.
Wrzasnęłam, zezłoszczona, bo wiem, że im się nie przelewa - nie potrzeba! Nie macie na co pieniędzy wydawać?! 
    Krawcowa  cofnęła się pół kroku, jakby zmalała, spuściła powieki. Widzę, że różowieje  jej koniuszek nosa.. Wiem, co to znaczy... uch, ale jestem głupia, podła.. prawie wyrwałam modną torebkę prezentową z ręki krawcowej, na siłę przy stole usadziłam. Słyszę siebie (szok), jak bez namysłu kłamię: aaa, boli mnie ząb, wszystkim się dzisiaj ode mnie oberwało, można? - wyciągam z torebki litrowy słoik (ze szklaną pokrywką), pełen ciasno ułożonych ćwiarteczek  gruszek.
Kompot?  Niee, szepce krawcowa, to zeszłoroczne, z ogródka sąsiadki, gruszki,  w zalewie octowej, mojej roboty, najlepsze do przekąsek.
Zrobię coś specjalnego do picia - krzątam się odwrócona, bo teraz mi koniuszek nosa poróżowiał.
Po kwadransie    krawcowa spytała o bolący ząb. Jakaś nadwrażliwość chyba - brnę dalej w bagno nieprawdy.  Tymczasem krawcowa w temacie obeznana, bo jej  synowa pracuje w gabinecie dentystycznym  ( asystentka stomatologa). 
Owszem, powiada krawcowa, są  pasty na nadwrażliwość zębów, ale niezdrowe, z fluorem są!  A przecież  wszędzie głoszą, że  fluor to trucizna. Synowa ciągle  nafucona ( zezłoszczona?), bo doktór pacjentom każe kupować najdroższe pasty, z fluorem, ze najlepsze od bólu. Niedawno znowuż  synowa zemściła, że doktór odwołał pacjentów, znaczy się synowa musiała ich przepisywać na inne dni, bo wypachnieni farmancjanci   do  najdroższej restauracji ( mówiła, ze ta restauracja nazywa się Wiprum, czy jakoś tak)  go zaprosili. Na drugi dzień doktorowi trzęsły się ręce, blady był, co chwila musiał do toalety. Ledwo co z teczki wyciągnął lekramy - od nowej, bardzo drogiej pasty do zębów BEZ FLUORU. Synowa gada, że akurat tej paście lekram w telewizorze nie trzeba, wystarczy jak ostatnio  głośno na świecie o fluorowej truciźnie. Jeszcze cóś gadała, że taniej farmacjantom  wypadnie zapłacić za artykuł o szkodliwości fluoru, niż za lekramę nowej pasty w telewizorze.  A sąsiadka jak myśli?
Pocieszyłam krawcową, omijając  problem fluoru - żadnej z drogich past nie ma co kupować, zeszłorocznej  ususzonej szałwii z ogródka na strychu jeszcze dwa pudła ( po butkach), więc jest co na bolące zęby zaparzyć :)

Z fluorem sama nie poradzę...